[รีวิว-เรื่องย่อ] A Blood Pledge (2009) ปิดฉาก Whispering Corridors อย่างผิดหวัง

• A Blood Pledge เป็นภาค 5 ของแฟรนไชส์ Whispering Corridors และถูกยกให้เป็นภาคที่อ่อนที่สุดของซีรีส์ ด้วยปัญหางานกำกับที่ไร้ประสบการณ์และการตัดต่อที่สะเปะสะปะ
• หนังมีประเด็นหนักอย่างการฆ่าตัวตายในวัยรุ่นและการตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์ แต่กลับถูกหยิบมาใช้อย่างผิวเผิน ไม่เคยถูกขุดลึกพอจะสร้างแรงกระทบทางอารมณ์ต่อผู้ชม
• องก์สองของเรื่องคือจุดตกต่ำที่สุด เมื่อซีนถูกย้ายสลับไปมาจนเสียความต่อเนื่อง และการเพิ่ม Jump Scare แบบฝืน ๆ ยิ่งทำลายบรรยากาศที่อุตส่าห์สร้างไว้
• ฝีมือการแสดงของนักแสดงนำหญิงช่วยประคองหนังไว้ไม่ให้พังยับเยิน แต่ไม่เพียงพอจะกอบกู้ภาพรวมที่ร่วงหล่นจากปัญหาเชิงโครงสร้างของบทและงานสร้าง

แฟรนไชส์ Whispering Corridors คือตำนาน หนังเกาหลี แนวสยองขวัญที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว นั่นคือการเล่าเรื่องผีในรั้วโรงเรียนหญิงล้วนที่สอดแทรกประเด็นสังคมอันหนักหน่วงมาตั้งแต่ภาคแรกในปี 1998 แต่เมื่อแฟรนไชส์เดินทางมาถึงภาคที่ 5 อย่าง A Blood Pledge ในปี 2009 เสน่ห์ที่เคยทำให้ซีรีส์นี้แตกต่างจากหนังผีทั่วไปกลับเริ่มโรยรา และกลายเป็นผลงานที่สะท้อนถึงความอ่อนล้าของสูตรสำเร็จเดิมอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

กว่าหนึ่งทศวรรษที่ A Blood Pledge ยืนหยัดในฐานะบทสรุปของซีรีส์นี้ (ก่อนจะมีการรีบูตในภายหลัง) และถ้าจะพูดกันตามตรง นี่คือบทสรุปที่ชวนให้ผิดหวังอย่างยิ่ง เพราะแทนที่จะปิดฉากอย่างสง่างาม หนังกลับเผยให้เห็นรอยร้าวของทั้งการเล่าเรื่องและการควบคุมโปรดักชันที่ชวนให้ตั้งคำถามว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างขั้นตอนการสร้าง

การรับชม A Blood Pledge ในฐานะ รีวิวหนัง-ซีรีส์ ย้อนหลังคือประสบการณ์ที่ชวนให้หงุดหงิดพอสมควร เพราะวัตถุดิบที่เรื่องนี้มีอยู่ในมือนั้นไม่ธรรมดา ทั้งพล็อตสัญญาฆ่าตัวตายของเด็กนักเรียนมัธยมปลาย ปมความลับที่เพื่อนสนิทปกปิดร่วมกัน และประเด็นการตั้งครรภ์ในวัยรุ่น แต่ทั้งหมดกลับถูกจัดการอย่างลวก ๆ จนกลายเป็นแค่ฉากหน้าของหนังผีที่อยากขายความหลอนโดยไม่เคยยอมลงลึกไปถึงแก่นของเรื่องราวเหล่านั้น

A Blood Pledge เปิดฉากขึ้นในรั้วโรงเรียนมัธยมปลายหญิงล้วน เมื่อเด็กสาวสามคนให้คำมั่นสัญญาว่าจะฆ่าตัวตายพร้อมกันในคืนนั้น แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับผิดไปจากแผน เมื่อมีเพียงหนึ่งศพที่ถูกพบ ณ เบื้องล่างของดาดฟ้า และที่น่าขนลุกยิ่งกว่าคือเด็กที่ตายไม่ใช่หนึ่งในสามคนที่ให้สัญญากันไว้

จอง-อึน (Jung-eun) รับบทโดย ยู ชิน-แอ (Yoo Shin-ae) ต้องการรู้ความจริงว่าทำไมพี่สาวของเธอ อึน-จู (Eun-ju) รับบทโดย จาง คยอง-อา (Jang Kyung-ah) ถึงกระโดดลงมาจากดาดฟ้า และเธอเชื่อมั่นว่าซอย (Soy) รับบทโดย ซน อึน-ซอ (Son Eun-seo) เพื่อนสนิทของพี่สาวรู้ความจริงเบื้องหลัง แม้ซอยจะปฏิเสธเสียงแข็ง

ความจริงเบื้องหลังค่อย ๆ เผยตัวเมื่อหนังดำเนินไป แต่ประเด็นไม่ใช่ปริศนาฆาตกรรมซับซ้อน เพราะผู้ชมรู้ตั้งแต่ต้นว่ามีความลับบางอย่างที่เด็กทั้งสามปกปิดไว้ร่วมกัน สิ่งที่น่าติดตามกว่าคือแรงกดดันที่ถาโถมใส่ซอยจากทั้งสังคมในโรงเรียนและความรู้สึกผิดภายในจิตใจ แต่การถ่ายทอดแรงกดดันนั้นกลับอ่อนยวบจนไม่เคยผลักดันให้ตัวละครไปถึงจุดแตกหักอย่างแท้จริง

จง-ยง อี (Jong-yong Lee) ผู้กำกับหน้าใหม่ที่รับหน้าที่เขียนบทและกำกับเรื่องนี้ คือจุดอ่อนที่สุดของหนัง น่าแปลกใจเพราะเขามีชื่อในเครดิตบทของ Sympathy for Mr. Vengeance ผลงานชั้นครูของ พัคชานอุค (Park Chan-wook) ซึ่งควรจะเป็นเครื่องการันตีทักษะการเล่าเรื่องในระดับหนึ่ง ทว่าสิ่งที่ปรากฏบนจอกลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง

ปัญหาหลักไม่ได้อยู่ที่โครงเรื่อง หากแต่อยู่ที่วิธีการเล่า การจัดวางเฟรมและกล้องที่หลายครั้งดูขาดประสบการณ์ ราวกับผู้กำกับยังอยู่ในช่วงเรียนรู้งานมากกว่าจะเป็นมืออาชีพที่พร้อมรับผิดชอบหนังยาวหนึ่งเรื่อง บางซีนกล้องเคลื่อนไหวอย่างไร้ทิศทาง ไม่ได้ช่วยเสริมอารมณ์ของฉาก แต่กลับดึงผู้ชมออกจากโลกของเรื่องอย่างไม่ตั้งใจ

ปัญหายิ่งทวีคูณเมื่อมาถึงงานตัดต่อที่ดูราวกับถูกแก้ไขใหม่หลังถ่ายทำเสร็จแล้วเพื่อเพิ่มองค์ประกอบ สยองขวัญ เข้าไปอย่างเร่งรีบ ซีนถูกสลับไปมาโดยขาดตรรกะเชื่อมโยง จังหวะของ Jump Scare ดูยัดเยียดราวกับเป็นสิ่งที่ทีมสร้างเพิ่งนึกได้ว่าต้องใส่เข้าไป และผลลัพธ์คือการเล่าเรื่องที่ขาดความเป็นเนื้อเดียวกันอย่างรุนแรง

ผู้ชมที่ตาดีจะสัมผัสได้ถึง “หลุม” กลางเรื่องที่ไม่รู้ว่าเกิดจากซับพล็อตที่ถูกตัดทิ้งหรือการแก้ไขบทกลางกอง เป็นช่องว่างที่ใหญ่พอจะทำให้ครึ่งหลังของหนังร่วงลงก้นเหว ก่อนจะกลับมาตั้งหลักได้อีกครั้งในองก์สุดท้ายเท่านั้น

A Blood Pledge แตะประเด็นที่หนักหน่วงอย่างยิ่ง ไม่ว่าจะเป็นการฆ่าตัวตายของวัยรุ่นหรือการตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์ ล้วนเป็นหัวข้อที่ หนัง แนวดราม่าหรือสยองขวัญสามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างทรงพลังหากได้รับการดูแลที่เหมาะสม

แต่นี่คือจุดที่หนังล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง การฆ่าตัวตายถูกใช้เป็นเพียงเครื่องมือสร้างแรงกดดันให้ตัวละครหลัก วงจรข่าวลือในโรงเรียนที่วิ่งเร็วกว่าแสงคือผลกระทบเดียวที่ถูกนำเสนอ ขณะที่มิติทางจิตใจและสังคมรอบประเด็นนี้แทบไม่ถูกสำรวจเลย

เช่นเดียวกับประเด็นการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นที่ถูกลดทอนให้เป็นเพียงเหตุผลในการกระทำของตัวละครบางตัว ปราศจากการสำรวจผลกระทบทางอารมณ์หรือสังคมอย่างจริงจัง มันคือประเด็นที่ถูกใช้เป็น “ฉาก” มากกว่าจะเป็น “แก่น” ของเรื่อง ทำให้ความรู้สึกหลังจากดูจบคือการเสียโอกาสครั้งใหญ่ในการเล่าเรื่องที่มีน้ำหนัก

สำหรับผู้ชมที่เคยผ่านการดู The Silenced (2015) ซึ่งเป็นหนังเกาหลีอีกเรื่องที่ใช้โรงเรียนหญิงล้วนเป็นฉากหลังในการเล่าเรื่องสยองขวัญ จะเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจนในแง่ของการให้เกียรติประเด็นที่หยิบมาใช้ ในขณะที่ The Silenced ใช้บริบทประวัติศาสตร์และความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเป็นแรงขับเคลื่อน A Blood Pledge กลับปล่อยให้ทุกอย่างลอยเคว้งโดยไม่เคยปักหลักกับอะไรสักอย่าง

ท่ามกลางความยุ่งเหยิงของงานสร้าง ฝีมือการแสดงของบรรดานักแสดงนำหญิงคือแสงสว่างเพียงน้อยนิดที่ช่วยให้หนังยังพอเดินต่อไปได้ ยู ชิน-แอ (Yoo Shin-ae) ในบทน้องสาวที่ตามหาความจริง และ ซน อึน-ซอ (Son Eun-seo) ในบทเพื่อนที่แบกรับความรู้สึกผิด ต่างพยายามอย่างเต็มที่กับบทที่เขียนมาอย่างไม่เสมอต้นเสมอปลาย

ไม่มีใครในเรื่องที่โดดเด่นถึงขั้นตราตรึง แต่ก็ไม่มีใครที่เล่นได้แย่จนต้องหลับตา ภายใต้ข้อจำกัดของบทสนทนาที่บางช่วงดูแข็งทื่อ การแสดงของพวกเธอคือสิ่งที่ทำให้ผู้ชมยังอยากนั่งดูไปจนจบ

องก์สุดท้ายของเรื่องคืออีกหนึ่งจุดที่ช่วยประคับประคองความประทับใจไว้ได้ การคลี่คลายปมความลับในช่วงท้ายแม้จะไม่ได้เหนือความคาดหมาย แต่ถูกเล่าอย่างมีวินัยมากขึ้นเมื่อเทียบกับองก์สองที่เปรียบเสมือนซากปรักหักพัง บทในยี่สิบนาทีสุดท้ายพิสูจน์ว่าถ้าหนังทั้งเรื่องถูกควบคุมด้วยมาตรฐานเดียวกับตอนจบ มันอาจกลายเป็นหนึ่งในภาคที่น่าจดจำของซีรีส์

น่าเสียดายที่มันสายเกินไป การตั้งหลักได้ในช่วงท้ายไม่สามารถลบล้างความเสียหายที่สะสมมาเกือบชั่วโมงครึ่งได้ และความรู้สึกที่หลงเหลืออยู่หลัง End Credit คือความว่างเปล่าที่มาพร้อมกับคำถามว่า “ทำไมหนังถึงไม่เป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก”

A Blood Pledge คือบทเรียนราคาแพงของการส่งต่อแฟรนไชส์ให้กับผู้กำกับที่ยังไม่พร้อม วัตถุดิบทุกอย่างที่ หนังสยองขวัญ ดี ๆ สักเรื่องต้องการถูกวางไว้ตรงหน้าแล้ว แต่การบริหารจัดการที่ขาดประสบการณ์ของทีมสร้างทั้งในส่วนของงานภาพ การตัดต่อ และการควบคุมจังหวะ กลับทำให้ทุกอย่างพังทลายลงตรงกลางเรื่องอย่างน่าเสียดาย

สิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดไม่ใช่การที่หนังห่วย แต่คือการที่หนังมีโอกาสจะดีได้มากกว่านี้ เพราะทั้งธีมเรื่องและพล็อตตั้งต้นล้วนมีศักยภาพสูง หากอยู่ในมือของผู้กำกับที่เชี่ยวชาญกว่านี้ A Blood Pledge อาจกลายเป็นหนึ่งในบทสรุปที่ทรงพลังที่สุดของซีรีส์แทนที่จะเป็นรอยด่างพร้อย

สำหรับผู้ที่กำลังมองหา ดูอะไรดี ในแนวหนังผีเกาหลี A Blood Pledge เหมาะกับผู้ที่ต้องการดูแฟรนไชส์ Whispering Corridors ให้ครบทุกภาคแบบไม่ตกหล่นเท่านั้น หากไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้ที่ตามเก็บทุกรายละเอียด ข้ามเรื่องนี้ไปแล้วไปหาภาคก่อนหน้าที่แข็งแรงกว่าดีกว่า เวลาสองชั่วโมงมีค่าพอกับสิ่งที่ควรค่าแก่การดูมากกว่านี้

2009

Released

2009-06-18

Runtime

88 min

Status

Released

Movie สยองขวัญ หนังชีวิต ลึกลับ Released

ทวงสัญญา ฆ่าตัวตายหมู่

여고괴담 5: 동반자살 — 2009

IMDb Rating 5.6 /10

MYDRAMALIST 6.8 /10

TMDB 5.4 /10

อึนจู พี่สาวของจองอึนกระโดลงมาจากดาดฟ้าโรงเรีย­นเสียชีวิต จองอึนสืบจนรู้ว่าอึนจูฆ่าตัวตาย แต่ในคืนที่เธอตายนั้นเธอไม่ได้อยู่คนเดีย­ว แต่ยังมีเพื่อนอีก 3 คน คือเซุย ยูจิน และอึนยองที่อยู่ด้วยและ ทั้งสี่คนก็ตั้งใจจะฆ่าตัวตายพร้อมกัน แต่ทำไมกลายเป็น อึนจูตกลงมาตายคนเดียว ทั้งสามคนรู้สาเหตุดีแต่ไม่มีใครปริปาก จองอึนต้องค้นหาความจริงให้ได้ ว่าทำไมพวกเขาถึงจะฆ่าตัวตาย และทำไมพี่เธอถึงตายอยู่คนเดียว ก่อนที่วิญญาณของอึนจู จะออกมาล้างแค้นทุกคน

---

นักแสดงนำ

오연서 Eugene

장경아 Unjoo

손은서 Soy

송채윤 Eun-young

YD

Yoo Dam-hee Jung-un

PG

Park Ga-hee Ju-yeon

Park Jung-yoon Jung-yoon

김

김수현 Min-ju