[รีวิว-เรื่องย่อ] ราชินีเงินปล้น | Cash Queens (2026) ซีรีส์ปล้นสุดมันจากฝรั่งเศส

• Cash Queens สร้างจากเรื่องจริงของ Gang des Amazones กลุ่มผู้หญิง 5 คนที่ปล้นธนาคารในฝรั่งเศสช่วงปลายยุค 80s โดยปลอมตัวเป็นผู้ชาย
• จุดแข็งของซีรีส์อยู่ที่การพัฒนาตัวละครอย่างละเอียด แต่ละคนมีปัญหาชีวิตที่สมจริงและเคมีระหว่างนักแสดงทำให้ทุกฉากดูเป็นธรรมชาติ
• โทนซีรีส์เดินระหว่างดราม่าหนักกับคอมเมดี้ดำได้อย่างลงตัว แม้บางช่วงจะสลับจังหวะไม่เนียนนัก
• ด้วย 8 ตอนที่กระชับ Cash Queens เหมาะกับการดูจบในคืนเดียวสำหรับสายซีรีส์อาชญากรรมที่เน้นคนมากกว่าแอ็คชั่น

ผู้หญิง 5 คนแต่งตัวเป็นผู้ชายเดินเข้าไปปล้นธนาคาร ฟังดูเหมือนมุกตลก แต่มันเกิดขึ้นจริงในฝรั่งเศสช่วงปลายยุค 80s Cash Queens (2026) หรือ ราชินีเงินปล้น ซีรีส์ใหม่ล่าสุดจาก Netflix หยิบเอาเรื่องจริงของ Gang des Amazones มาเล่าใหม่ในสไตล์ดราม่าคอมเมดี้ที่เข้าถึงง่าย ตัวซีรีส์อาจจะไม่ได้พลิกวงการอะไร แต่ด้วยตัวละครที่มีเลือดเนื้อและเคมีนักแสดงที่เป๊ะ มันทำให้เรานั่งดูต่อได้เรื่อยๆ แม้จะเห็นรอยตะเข็บบ้างก็เถอะ

Cash Queens เล่าเรื่องของ โรซาลี (เรเบกกา มาร์เดร์) แม่เลี้ยงเดี่ยวที่ทำงานเป็นพนักงานต้อนรับในธนาคาร ชีวิตเธอกำลังจะพังทลายเมื่อรู้ว่าสามีที่ติดคุกทิ้งหนี้มหาศาลไว้ให้ จนเธอต้องอยู่ด้วยเงินแค่ 30 ยูโรต่อสัปดาห์ ทางเดียวที่เธอคิดออกคือปล้นเงิน 100,000 ยูโรจากธนาคารที่ตัวเองทำงาน เธอชวน คิม เพื่อนรักร่วมก่อเหตุ แต่แผนที่คิดว่าจะเรียบง่ายกลับบานปลายจนต้องดึงผู้หญิงอีก 3 คนเข้ามาร่วมทีม กลายเป็นแก๊งปล้นธนาคารสมัครเล่นที่ไม่มีใครคิดว่าจะทำได้

สิ่งที่ทำให้ ซีรีส์ Cash Queens น่าสนใจยิ่งขึ้นคือเรื่องจริงที่อยู่เบื้องหลัง ระหว่างปี 1989-1990 ผู้หญิงชนชั้นแรงงาน 5 คนจากเมืองเล็กๆ ในแคว้นโวกลูซ ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส ร่วมกันปล้นธนาคารถึง 7 แห่งโดยปลอมตัวเป็นผู้ชาย พวกเธอไม่ได้เอาเงินไปซื้อของหรู แต่ใช้ซื้อของกินของใช้และของเล่นให้ลูก เงินทั้งหมดที่ปล้นมาตลอด 18 เดือนเมื่อหารห้า ยังน้อยกว่ารายได้ค่าแรงขั้นต่ำ ในช่วงเวลาเดียวกันเสียอีก เรื่องราวของ Gang des Amazones สะท้อนให้เห็นว่าเมื่อระบบผลักผู้หญิงจนถึงทางตัน พวกเธอจะหาทางออกในแบบที่ไม่มีใครคาดคิด

จุดแข็งที่สุดของ Cash Queens คือการสร้างตัวละครอย่างอดทนและมีมิติ ผู้หญิงทั้ง 5 คนไม่ได้ถูกเขียนให้เป็นฮีโร่หรือตัวร้าย แต่ละคนมีปัญหาของตัวเอง ทั้งหนี้สิน ปัญหาครอบครัว และชีวิตการงานที่ตีบตัน การตัดสินใจปล้นธนาคารไม่ได้ถูกนำเสนอว่าเท่หรือเจ๋ง แต่เป็นการตัดสินใจที่ยุ่งเหยิง หุนหันพลันแล่น เกิดจากความหมดหวังและความกลัว ผู้หญิงเหล่านี้ทะเลาะกัน ตัดสินใจเห็นแก่ตัว ตื่นตระหนกภายใต้แรงกดดัน และบางครั้งก็ลากกันลง ความขัดแย้งในกลุ่มทำให้ไดนามิกมีมิติและรักษา ความตึงเครียดทางอารมณ์ ไว้ได้ตลอด

ถ้าถามว่าอะไรทำให้ ซีรีส์ Netflix เรื่องนี้เวิร์ก คำตอบคือนักแสดง เรเบกกา มาร์เดร์ (Rebecca Marder) ในบทโรซาลีถ่ายทอดความสิ้นหวังของแม่เลี้ยงเดี่ยวได้สมจริงสุดๆ ส่วน โซเอ มาร์ชาล (Zoé Marchal) ในบทคิมเป็นเพื่อนรักที่ทั้งซัพพอร์ตและสร้างปัญหาในเวลาเดียวกัน เคมีของนักแสดงทั้งทีมรู้สึกเป็นธรรมชาติ ไม่มีอะไรฝืน มีความผ่อนคลายในวิธีที่พวกเธอพูดและตอบโต้กันจนทำให้แม้แต่ฉากที่เงียบสงบยังน่าติดตาม หลายฉากที่โดดเด่นไม่ใช่ฉากที่ระเบิดอารมณ์ แต่เป็นฉากที่ตัวละครต้องนั่งรับมือกับผลลัพธ์ของสิ่งที่ทำลงไปโดยไม่ต้องอธิบายอะไรมาก นักแสดงสมทบอย่าง ฟรองซัวส์ ดามียง (François Damiens) ในบทนายกเทศมนตรีและ โจนาธาน โคเฮน (Jonathan Cohen) ที่ร่วมโปรดิวส์และแสดงด้วย ก็ให้มิติที่น่าสนใจ ไม่ได้เป็นแค่ตัวขวางทางแบบสูตรสำเร็จ

ในแง่โปรดักชั่น ซีรีส์เลือกใช้ภาพที่สะอาดและอ่านง่าย โดยเฉพาะในฉากปล้นที่ตึงเครียด ไม่ได้พยายามทำให้ดูหวือหวาเกินไป กล้องเน้นความชัดเจนมากกว่าลูกเล่น แม้จะไม่ได้สร้างลายเซ็นด้านภาพที่จำได้ แต่มันเข้ากับโทนที่ติดดินของเรื่อง ปารีสและพื้นที่โดยรอบ ถูกใช้อย่างฉลาด ไม่ได้เป็นฉากหลังสวยๆ แบบโรแมนติก แต่เป็นสภาพแวดล้อมที่ตัวละครต้องใช้ชีวิตและเอาตัวรอด ทำให้รู้สึกว่าบรรยากาศของเรื่องมาจากพฤติกรรมและจังหวะการเล่ามากกว่าจากภาพสวยๆ

จุดที่ Cash Queens เริ่มสั่นคลอนคือเรื่องโครงสร้าง บางตอนพุ่งไปข้างหน้าอย่างคมกริบ ซ้อนปัญหาทับปัญหาจนความตึงเครียดพุ่งสูง แต่บางตอนก็ชะลอลงในแบบที่รู้สึกว่าไม่ได้ตั้งใจ โดยเฉพาะ เส้นเรื่องเกี่ยวกับการเมืองท้องถิ่นและตัวร้ายรอง ที่ไม่ได้คุ้มค่ากับเวลาที่ใช้ไปเสมอไป มันช่วยขยายสเกลของเรื่อง แต่บางครั้งก็ดึงโฟกัสออกจากผู้หญิง 5 คนที่เป็นหัวใจของซีรีส์ ถ้าตัดหรือกระชับเส้นเรื่องพวกนั้นได้ ซีรีส์น่าจะมีจังหวะที่สม่ำเสมอกว่านี้

ซีรีส์เดินบนเส้นบางๆ ระหว่างอารมณ์ขันกับความจริงจัง และเมื่อมันลงตัว มันลงตัวมาก คอมเมดี้ในเรื่องมาจากปฏิกิริยาของตัวละครมากกว่ามุกตลก ฉากที่ตลกที่สุดหลายฉากมาจากความไม่พร้อมของผู้หญิงกลุ่มนี้ในโลกอาชญากรรม ไม่ว่าจะเป็นการหัดยิงปืนหรือฝึกขับรถหนี ขณะเดียวกัน ซีรีส์ต้องการพูดเรื่อง ความเหลื่อมล้ำ แรงกดดันทางเศรษฐกิจ และความคาดหวังทางเพศ ธีมเหล่านี้ปรากฏอยู่และจริงใจ แต่บางครั้งถูกแตะเพียงผิวเผินมากกว่าเจาะลึกจริงจัง เหมือนซีรีส์รู้ว่ามีประเด็นใหญ่อยู่ แต่ลังเลที่จะขุดลงไปเพราะกลัวจะหนักเกินไป ซึ่งคล้ายกับซีรีส์แนวอาชญากรรมบน Netflix หลายเรื่องที่ต้องบาลานซ์ระหว่างความบันเทิงกับเนื้อหาสาระ

สิ่งที่ทำให้ยังเกาะจอจนจบคือ ความต่อเนื่องทางอารมณ์ ที่ซีรีส์รักษาไว้ได้ดี เมื่อกำแพงเริ่มปิดล้อมและผลลัพธ์เริ่มรุนแรงขึ้น Cash Queens ไม่ลืมต้นทุนทางมนุษย์ของเรื่อง ความสัมพันธ์เริ่มตึง ความไว้ใจแตกร้าว และช่วงเวลาแห่งชัยชนะมักถูกแทนที่ด้วยปัญหาใหม่ทันที ความตึงเครียดไม่ได้อยู่แค่ว่าตัวละครจะโดนจับหรือเปล่า แต่อยู่ที่ว่าพวกเธอจะอยู่กับสิ่งที่ทำลงไปต่อมิตรภาพและตัวเองได้ไหม ความต่อเนื่องทางอารมณ์นี้ทำให้ตอนท้ายๆ มีน้ำหนักและ ดราม่า ที่รู้สึกได้ว่ามันถูกสร้างมาอย่างจริงจัง ไม่ใช่แค่บิดพล็อตเพื่อเรียกเรตติ้ง

ตอนสุดท้ายของ Cash Queens หาสมดุลได้ดีระหว่างการปิดเรื่องกับการเปิดช่องว่าง ไม่พึ่งทวิสต์ช็อกเพื่อเรียกความสนใจ และไม่พยายามห่อทุกอย่างให้สวยหรูเกินจริง แทนที่จะทำแบบนั้น มันทิ้งตัวละครไว้ในจุดที่สมเหตุสมผลกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น พร้อมเปิดทางให้เรื่องราวในอนาคตได้ เป็นตอนจบที่เก็บตัว และความเก็บตัวนั้นเหมาะกับซีรีส์เรื่องนี้ ใครที่ชอบซีรีส์แนวปล้นที่จบแล้วยังอยากรู้ต่อ แนะนำให้ลองไปดูรีวิว Berlin ซีรีส์ภาคแยก Money Heist ที่ใช้สูตรคล้ายกัน

Cash Queens เป็น ซีรีส์อาชญากรรม ที่เน้นตัวละครมากกว่าความอลังการ มันไม่ได้สมบูรณ์แบบ และสายที่มองหาซีรีส์ปล้นพล็อตรัดกุมแบบไม่มีรูโหว่อาจจะรู้สึกว่าบางช่วงไม่สม่ำเสมอ แต่ถ้ามองหา ซีรีส์ปล้นที่ให้ความสำคัญกับคนมากกว่าแอ็คชั่น และปล่อยให้ตัวละครซับซ้อนได้โดยไม่ต้องขอโทษ เรื่องนี้แนะนำได้เลย ดูจบแล้วรู้สึกผูกพันกับตัวละครมากกว่าประทับใจกับกลไกพล็อต ซึ่งสำหรับซีรีส์แนวนี้ นั่นน่าจะเป็นคำชมที่ตรงที่สุด ลองไปดูแล้วมาแชร์กันในคอมเมนต์ว่ารู้สึกยังไงกับการตัดสินใจของผู้หญิงทั้ง 5 คน และอย่าลืมแชร์รีวิวนี้ให้คนที่ชอบซีรีส์แนวปล้นและดราม่าอาชญากรรมที่มีหัวใจ!

• ชื่อเรื่องในภาษาไทย: ราชินีเงินปล้น
• ชื่อเรื่องต้นฉบับ: Les Lionnes
• ประเภท: ดราม่า, อาชญากรรม, คอมเมดี้
• วันที่ออกฉาย: 5 กุมภาพันธ์ 2569
• จำนวนตอน: 8 ตอน
• นักแสดงนำ: เรเบกกา มาร์เดร์ (Rebecca Marder), โซเอ มาร์ชาล (Zoé Marchal), นาอิดรา อายาดี (Naidra Ayadi), ปาสกาล อาร์บีโย (Pascale Arbillot), ตีอา เดส์โลรีเยร์ (Tya Deslauriers)
• ผู้สร้าง/ผู้กำกับ: โอลิวีเยร์ โรเซมแบร์ก (Olivier Rosemberg), การีน เปรโว (Carine Prévôt)
• เรตติ้ง IMDb: 5.3/10
• ช่องทางการดูในประเทศไทย: Netflix