[รีวิว-เรื่องย่อ] The Makanai ซีรีส์ญี่ปุ่น Netflix ที่ทำให้การทำกับข้าวคือการเยียวยา

• The Makanai: Cooking for the Maiko House เป็นซีรีส์ญี่ปุ่น Netflix ที่กำกับโดย โคเรเอดะ ฮิโรคาซุ (Hirokazu Kore-eda) ผู้กำกับรางวัลปาล์มทองคำจาก Shoplifters ดัดแปลงจากมังงะ Kiyo in Kyoto ของ อาโกะ โคยามะ (Aiko Koyama) เล่าเรื่องสองเพื่อนซี้จากอาโอโมริที่เดินทางสู่เกียวโตเพื่อเป็นเกอิโกะ แต่ปลายทางของทั้งคู่กลับต่างกันโดยสิ้นเชิง
• จุดแข็งที่สุดของซีรีส์คือการเลือกเล่าเรื่องแบบ Slice of Life ที่แทบไม่มีดราม่า ไม่มีตัวร้าย ไม่มีปมขัดแย้ง มีแค่ชีวิตประจำวัน อาหาร และมิตรภาพของกลุ่มผู้หญิงในบ้านซากุ ทั้งหมดนี้ถูกห่อหุ้มด้วยงานสร้างที่ประณีต ดนตรีโดย โยโกะ คันโนะ และการถ่ายทำในเกียวโตจริงที่สวยงามจนแทบอยากจองตั๋วเครื่องบินทันที
• จังหวะของซีรีส์เนิบช้าอย่างตั้งใจ หลายตอนแทบไม่มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นเลยนอกจากการทำกับข้าวและบทสนทนาสั้น ๆ ผู้ชมที่ชอบเรื่องราวเข้มข้นหรือมีเส้นเรื่องชัดเจนอาจรู้สึกเบื่อ แต่สำหรับคนที่มองหาพื้นที่พักใจจากความวุ่นวาย นี่คือซีรีส์ที่ตอบโจทย์อย่างที่สุด
• จำนวน 9 ตอนถือว่าน้อยเกินไปเมื่อเทียบกับความผูกพันที่ตัวละครสร้างไว้ การเปลี่ยนผ่านช่วงเวลาหนึ่งปีถูกเล่าอย่างกระชับจนตัวละครสมทบหลายตัวไม่มีพื้นที่ให้ขยายความได้เต็มที่

The Makanai: Cooking for the Maiko House คือ ซีรีส์ญี่ปุ่น ที่ลง Netflix แบบเงียบ ๆ เมื่อวันที่ 12 มกราคม 2023 แต่กลายเป็นผลงานที่ตราตรึงใจแฟนหนังของ โคเรเอดะ ฮิโรคาซุ (Hirokazu Kore-eda) ทันที นี่คือการทำงานในรูปแบบซีรีส์ครั้งแรกของเขาบนแพลตฟอร์มสตรีมมิง โดยดัดแปลงจากมังงะเรื่อง Kiyo in Kyoto ของ อาโกะ โคยามะ (Aiko Koyama) เล่าเรื่องของสองเพื่อนรักจากจังหวัดอาโอโมริทางตอนเหนือของญี่ปุ่น ที่ตัดสินใจหอบความฝันเดินทางสู่ย่านกิอง เกียวโต หวังจะก้าวขึ้นเป็นเกอิโกะสักวัน

ทว่าเส้นทางของทั้งคู่กลับแยกจากกันอย่างสิ้นเชิง สุมิเระ (นัตสึกิ เดงูจิ / Natsuki Deguchi) ก้าวขึ้นเป็นดาวรุ่งแห่งบ้านซากุอย่างรวดเร็วภายใต้ชื่อไมโกะว่า “โมโมฮานะ” ขณะที่คิโยะ (นานะ โมริ / Nana Mori) เพื่อนสนิทของเธอกลับสอบตกตั้งแต่ยกแรก เส้นทางเกอิโกะของเธอปิดลงก่อนที่จะเริ่มต้นด้วยซ้ำ แต่แทนที่ซีรีส์จะเดินเข้าสู่โหมดดราม่าน้ำตานองหน้า มันกลับพาเธอไปยืนอยู่หน้ากระดานเขียงในครัวเล็ก ๆ ของบ้านซากุ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

สิ่งที่ทำให้ The Makanai โดดเด่นท่ามกลาง ซีรีส์ หลายร้อยเรื่องบน Netflix ไม่ใช่พล็อตหักมุมหรือไคลแมกซ์ที่บีบหัวใจ แต่คือการตัดสินใจขั้นเด็ดขาดของทีมผู้สร้างที่จะไม่ใส่ดราม่าใด ๆ ลงไปเลยแม้แต่กรัมเดียว ซีรีส์ 9 ตอนนี้ไม่มีตัวร้าย ไม่มีปมขัดแย้ง ไม่มีฉากทะเลาะหรือการหักหลัง มีเพียงชีวิตประจำวันที่ดำเนินไปอย่างเชื่องช้าในบ้านที่เต็มไปด้วยผู้หญิง การซ้อมรำ การแต่งหน้าทำผม และที่สำคัญคือการทำกับข้าวของคิโยะที่เฝ้าปรุงอาหารให้ทุกคนในบ้านอย่างมีความสุข มันคือซีรีส์ที่ดูแล้วรู้สึกเหมือนได้นั่งจิบชาร้อนในวันที่ฝนตกพรำ เป็นพื้นที่ปลอดภัยที่หลบเข้าไปพักใจจากโลกภายนอกที่วุ่นวายได้ตลอดเวลา

โคเรเอดะเลือกถ่ายทำในย่านกิองของเกียวโตแบบโลเกชันจริงทั้งหมด ตรอกซอกซอยที่ปูด้วยหินขัด บันไดไม้แคบ ๆ ในบ้านซากุ ห้องซ้อมรำที่แสงสาดผ่านหน้าต่างกระดาษ และหลังคากระเบื้องที่เรียงรายไปสุดสายตา ล้วนถูกบันทึกภาพโดย เรียวตะ คอนโดะ (Ryuto Kondo) ผู้กำกับภาพ ที่จับจังหวะของชีวิตประจำวันได้ราวกับกำลังถ่ายภาพนิ่งที่เคลื่อนไหวได้ แต่ละเฟรมของซีรีส์เรื่องนี้จัดวางองค์ประกอบอย่างประณีตราวกับภาพวาดสไตล์อุคิโยะที่มีลมหายใจ

ความตั้งใจหลักของทีมสร้างคือการแก้ไขภาพจำผิด ๆ ที่ Memoirs of a Geisha เคยทิ้งไว้กับวัฒนธรรมเกอิโกะ โคเรเอดะไม่ได้รับหน้าที่กำกับทั้ง 9 ตอนเพียงลำพัง โดยเขาดูแลสองตอนแรกอย่างเข้มข้น ก่อนส่งต่อให้ เมงูมิ สึโนะ (Megumi Tsuno), ฮิโรชิ โอคุยามะ (Hiroshi Okuyama) และ ทาคุมะ ซาโตะ (Takuma Sato) รับหน้าที่ในตอนที่เหลือ แต่วิสัยทัศน์โดยรวมถูกควบคุมอย่างแนบแน่นโดยโคเรเอดะในฐานะ showrunner ผู้เขียนบทหลัก ร่วมกับ มามิ ซูนาดะ (Mami Sunada) ที่รับหน้าที่เขียนบทภาพยนตร์

ถ้าจะให้สรุปว่า The Makanai เป็นซีรีส์เกี่ยวกับอะไร คำตอบที่ตรงที่สุดคือ “อาหาร” คิโยะไม่ใช่พ่อครัวมืออาชีพ เธอเป็นเด็กสาวอายุสิบหกที่ถูกผลักให้มาอยู่ในครัวด้วยความบังเอิญ แต่ฝีมือของเธอเต็มไปด้วยสัญชาตญาณและหัวใจ ซีรีส์จัดวางฉากทำอาหารให้เป็นจังหวะของการหายใจ สลับกับเรื่องราวรอบตัว ทุกจานที่คิโยะทำตั้งแต่ข้าวหน้าปลาไหลที่สุมิเระชอบ ขนมดังโงะร้อน ๆ ซุปมิโซะตอนเช้า ไปจนถึงข้าวกล่องที่เตรียมให้ทุกคนก่อนออกจากบ้าน ล้วนถูกถ่ายทอดอย่างพิถีพิถันจนผู้ชมแทบได้กลิ่นหอมลอยออกมาจากจอ

เสน่ห์ของการดูคิโยะเข้าครัวไม่ได้อยู่ที่ความตื่นตาตื่นใจของเทคนิคการทำอาหาร แต่อยู่ที่ความสุขที่ปรากฏบนใบหน้าของเธอ เธอทำกับข้าวด้วยจิตวิญญาณของคนที่รักในการดูแลผู้อื่น และทุกครั้งที่มีคนกินข้าวที่เธอทำแล้วยิ้มออกมา นั่นคือชัยชนะเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดทั้ง 9 ตอน

The Makanai ไม่ใช่ซีรีส์ที่พาผู้ชมไปถึงจุดหมายปลายทาง แต่มันคือซีรีส์ที่ทำให้การเดินทางคือสิ่งมีค่า การได้ใช้เวลาหนึ่งปีในบ้านซากุพร้อมกับผู้หญิงเหล่านี้คือของขวัญที่หาได้ยากในยุคที่คอนเทนต์ส่วนใหญ่พยายามแข่งกันว่าใครจะดังและเร็วที่สุด

นอกจากคิโยะและสุมิเระแล้ว บ้านซากุยังเป็นที่อยู่ของผู้หญิงที่มีภูมิหลังหลากหลาย มาเธอร์อาซึสะ (ทาคาโกะ โทคิวะ / Takako Tokiwa) และมาเธอร์ชิโยะ (เคโกะ มัตสึซากะ / Keiko Matsuzaka) คือสองผู้ดูแลบ้านที่เปรียบเหมือนแม่และยายของทุกคน ขณะที่โมโมโกะ (ไอ ฮาชิโมโตะ / Ai Hashimoto) เกอิโกะรุ่นพี่คือภาพของความสง่างามแบบผู้ใหญ่ที่เข้าใจโลก โยชิโนะ (มายุ มัตสึโอกะ / Mayu Matsuoka) อดีตเกอิโกะที่กลับบ้านซากุหลังจากชีวิตคู่ล้มเหลว ก็มีเส้นเรื่องบาง ๆ ที่ถูกเล่าอย่างเข้าใจมนุษย์ ด้านเรียวโกะ (อาจู มากิตะ / Aju Makita) ลูกสาวของมาเธอร์อาซึสะ ก็เป็นเหมือนตัวแทนของผู้ชมที่กำลังเรียนรู้โลกของไมโกะไปพร้อม ๆ กับคิโยะ ตัวละครทุกตัวถูกเขียนมาอย่างมีมิติโดยไม่ต้องใช้บทพูดยาว ๆ แค่แววตาหนึ่งวินาทีก็สื่อความหมายได้ทั้งประโยค

ต้องยอมรับตามตรงว่าจังหวะของ The Makanai นั้นเชื่องช้าแบบไม่ประนีประนอม ถ้าเทียบกับซีรีส์ที่มีเส้นเรื่องชัดเจนและเดินหน้าด้วยเป้าหมายรายตอน เรื่องนี้กลับเลือกที่จะหยุดนิ่งอยู่กับรายละเอียดเล็ก ๆ อย่างซีนซ้อมรำที่ยาวต่อเนื่อง ซีนทำอาหารที่ไม่มีบทสนทนาเลยแม้แต่คำเดียว หรือซีนตัวละครนั่งดื่มชามองฝนตก ทั้งหมดนี้คือความตั้งใจของผู้กำกับที่จะพาผู้ชมถอยออกจากความเร็วของโลกยุคปัจจุบัน มันจึงไม่ใช่ซีรีส์ที่เหมาะกับคนที่มองหาความเข้มข้นหรือการหักมุม แต่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับคนที่ต้องการปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความเรียบง่ายที่หาไม่ได้ง่าย ๆ ในชีวิตจริง

ความยาว 9 ตอนของซีรีส์ถือเป็นดาบสองคม ด้านหนึ่งคือความกระชับที่ทำให้เรื่องไม่ยืดเยื้อ แต่อีกด้านคือความรู้สึกว่าทุกอย่างจบลงเร็วกว่าที่ควร หนึ่งปีในบ้านซากุถูกเล่าผ่านการเปลี่ยนฤดูกาล แต่หลายช่วงเวลาสำคัญของตัวละครสมทบกลับถูกตัดหรือมองเห็นเพียงผ่าน ๆ อย่างน่าเสียดาย ถ้ามีเวลาอีกสัก 2-3 ตอนเพื่อขยายรายละเอียดบางส่วน โดยเฉพาะพัฒนาการของคิโยะในบทบาทแม่ครัวที่ค่อย ๆ เป็นที่ยอมรับของคนรอบข้าง เรื่องราวน่าจะกลมกล่อมและทิ้งรสชาติไว้ในปากได้นานกว่านี้

ดนตรีประกอบโดย โยโกะ คันโนะ (Yoko Kanno) นักแต่งเพลงเจ้าของผลงานในตำนานอย่าง Cowboy Bebop คืออีกองค์ประกอบที่ทำให้ The Makanai ก้าวข้ามจากซีรีส์ดีไปสู่ซีรีส์ที่จดจำ เธอใช้เครื่องดนตรีญี่ปุ่นดั้งเดิมผสมกับเปียโนและเครื่องสายตะวันตก สร้างซาวด์แทร็กที่ให้ความรู้สึกทั้งคิดถึงอดีตและร่วมสมัยอย่างแนบเนียน ท่วงทำนองบางช่วงชวนให้นึกถึงงานของสตูดิโอจิบลิ ที่แม้จะไม่ใช่การเลียนแบบ แต่เป็นการสร้างพื้นที่ทางอารมณ์แบบเดียวกัน คือความรู้สึก Nostalgia ต่อสิ่งที่อาจไม่เคยเกิดขึ้นจริงแต่รู้สึกราวกับว่ามันคือความทรงจำของใครสักคน

The Makanai: Cooking for the Maiko House คือซีรีส์ที่หาได้ยากในยุคที่แพลตฟอร์มสตรีมมิงแข่งขันกันด้วยความเข้มข้นและปมดราม่าหนักหน่วง นี่คือผลงานที่กล้ายืนอยู่ตรงข้ามกับกระแสหลักโดยสมบูรณ์ มันไม่เร่งเร้า ไม่ตะโกน และไม่พยายามขายอะไรให้ใคร นอกจากประสบการณ์ของการใช้เวลาหนึ่งปีในบ้านที่เต็มไปด้วยกลิ่นของข้าวสวยร้อน ๆ เสียงไม้ไผ่กระทบกันเบา ๆ ในห้องซ้อมรำ และมิตรภาพที่งอกงามขึ้นทีละน้อยอย่างเงียบเชียบ สำหรับคนที่กำลังมองหาซีรีส์ที่ใช้ดูในวันพักผ่อนแบบไม่ต้องใช้สมองวิเคราะห์อะไรหนัก ๆ The Makanai คือตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด ลองเข้าไปดู ดูอะไรดี เพิ่มเติมสำหรับคำแนะนำน่าสนใจอื่น ๆ ที่จะช่วยเติมเต็มช่วงเวลาพักผ่อนให้เต็มอิ่มยิ่งขึ้น ส่วนใครที่ยังลังเลว่าจะดูดีไหม ขอแนะนำให้เปิดตอนแรกและปล่อยให้ครัวของคิโยะเป็นผู้ตัดสิน

2023

First air

2023-01-12

Seasons

1

Episodes

9

Status

Ended

TV Series หนังชีวิต จบแล้ว

แม่ครัวแห่งบ้านไมโกะ

舞妓さんちのまかないさん — 2023

2023 1 ซีซัน 9 ตอน

IMDb Rating 7.9 /10

MYDRAMALIST 8.2 /10

TMDB 7.6 /10

เพื่อนซี้ตัวติดกันย้ายมาอยู่เกียวโต เพื่อทำตามความฝันที่จะได้เป็นไมโกะ แต่เมื่อได้มาอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน ทั้งคู่กลับค้นพบเป้าหมายที่แตกต่าง

Stream on

Netflix

---

นักแสดงนำ

นานะ โมริ Kiyo

出口夏希 Sumire

อาจู มากิตะ Ryо̄ko

松坂慶子 Chiyo

ไอ ฮาชิโมโตะ Momoko

มายุ มัตสึโอกะ Yoshino

常盤貴子 Azusa

ไคริ โจว Kenta Nakanowatari