[รีวิว-เรื่องย่อ] รักนะ รักฉัน

Love Me, Love Me ดัดแปลงจากนิยาย Wattpad ของ Stefania S. ที่มียอดอ่านกว่า 24 ล้านครั้ง ก่อนถูกพัฒนาเป็น Italian Original บน Prime Video
โครงเรื่องสามเส้าแบบคลาสสิกที่ไม่มีความสดใหม่ นักแสดงพยายามแต่บทที่อ่อนแอทำให้เคมีระหว่างตัวละครไม่ค่อยเชื่อมต่อ
ไฮไลต์ของหนังคือฉากหลังเมืองมิลานและองค์ประกอบ MMA ที่น่าสนใจ แต่ถูกใช้ไม่เต็มศักยภาพ
เหมาะสำหรับแฟน YA โรแมนซ์ที่ชื่นชอบแนว Maxton Hall หรือ My Fault แต่ไม่ใช่หนังที่จะตราตรึงนานหลังดูจบ

ดูแค่เทรลเลอร์ก็รู้แล้วว่าต้องมาจาก Wattpad แน่ๆ และก็ใช่เลย Love Me, Love Me (2026) คือหนังโรแมนซ์วัยรุ่นล่าสุดบน Prime Video ที่ดัดแปลงมาจากนิยายอิตาลีของ Stefania S. ซึ่งปั้นยอดอ่านบน Wattpad ไปกว่า 24 ล้านครั้ง ถ้าชอบดูหนังและซีรีส์แนวโรแมนติกฟินจิกหมอน อันนี้อาจอยู่ในลิสต์ แต่ก่อนตัดสินใจเปิด ลองอ่านรีวิวนี้ก่อน เผื่อจะช่วยประหยัดเวลาได้บ้าง

จูน (รับบทโดย Mia Jenkins) ย้ายมาใช้ชีวิตใหม่ที่มิลานหลังจากต้องสูญเสียพี่ชายที่รักไป เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนนานาชาติระดับอีลีตและได้รู้จักกับ วิล (Luca Melucci) นักเรียนตัวอย่างที่ทุกคนในโรงเรียนยกย่อง แต่แล้วก็มี เจมส์ (Pepe Barroso Silva) เพื่อนสนิทของวิลเดินเข้ามาในชีวิต เขาคือขั้วตรงข้ามของวิลในทุกแง่มุม มีปัญหา ลึกลับ และซ่อนชีวิตลับในฐานะนักสู้ MMA ใต้ดิน จูนเริ่มรู้สึกดึงดูดต่อเจมส์แบบต้านไม่ไหว ทั้งที่วิลให้ทุกอย่างที่ดูเหมือน “ถูกต้อง” ในชีวิต

ถามตรงๆ ว่า เคยเห็นพล็อตแบบนี้ไหม? คำตอบก็คือเคยแน่ๆ และจะได้เห็นอีก Love Me, Love Me ไม่ได้พยายามซ่อนว่าตัวเองเป็นสูตรสำเร็จ YA สามเส้าแบบมาตรฐาน ระหว่างหนุ่มดีปลอดภัยกับหนุ่มพังแต่มีเสน่ห์ มันคือสูตรที่เคยได้ผลใน My Fault หรือ Maxton Hall แต่สิ่งที่ทำให้หนังเหล่านั้นรอดได้คือ “ความลึก” ของตัวละคร ซึ่ง Love Me, Love Me ไม่ได้ลงทุนตรงนั้นเลย มุมของการสูญเสียพี่ชายของจูนน่าจะเป็นหัวใจสำคัญของหนัง แต่กลับถูกกลบด้วยดราม่าสามเส้าจนแทบไม่เหลือน้ำหนักทางอารมณ์

Mia Jenkins ในบทจูนพยายามทำดีที่สุดแล้ว มีบางฉากที่อ่านออกว่าเธอมีของ แต่ตัวละครถูกเขียนให้ “ดราม่า” มากกว่า “มีความลึก” จนหลายครั้งดูเกินไป ส่วน Pepe Barroso Silva ในบทเจมส์มีเสน่ห์พอดู แต่ก็ไม่ได้รับพื้นที่พัฒนาตัวละครเพียงพอ ขณะที่ Luca Melucci ในบทวิลดูเหมือนไม่แน่ใจตัวเองตลอดเรื่อง เคมีระหว่างนักแสดงหลักขาดความร้อนแรงที่ทำให้คนดูลุ้นและเชียร์ ซึ่งมันคือปัญหาใหญ่มากสำหรับหนังโรแมนซ์

ปัญหาที่เห็นได้ชัดมากอีกอย่างคือ บทสนทนา ที่เขียนมาไม่มีน้ำหนัก ไม่มีประโยคไหนที่ดูจบแล้วยังอยากนึกถึง มันผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ไม่ต่างอะไรกับโฆษณาในเพลย์ลิสต์ที่กดข้ามได้เลย ในหนังโรแมนซ์ที่ดี บทพูดต้องทำให้คนดู “รู้สึก” ได้บางอย่าง แต่ใน Love Me, Love Me มันแค่ผลักเรื่องไปข้างหน้าแบบแห้งๆ โดยไม่ทิ้งอารมณ์ใดไว้เลย

สิ่งที่ดีที่สุดในหนังคือ ภาพและสถานที่ มิลานถ่ายออกมาสวยงาม ฉากหลังโรงเรียนอีลีตให้ฟีลหรูหรา และฉาก MMA มีความตื่นเต้นพอรับได้ ผู้กำกับ Roger Kumble (ที่คนรู้จักในฐานะผู้กำกับ Cruel Intentions) รู้จักวางภาพให้ดูดี แต่น่าเสียดายที่โปรดักชันที่ดีไม่สามารถช่วยเรื่องราวที่บางเบาได้

Love Me, Love Me (2026) ไม่ใช่หนังที่แย่จนทนไม่ได้ แต่มันก็ไม่ใช่หนังที่ดีพอจะจำได้หลังจบ ผู้สร้างเลือก ธีมความสูญเสียและความรัก ที่ดีในแบบ YA แต่ไม่ได้นำเสนอได้อย่างที่มันควรจะเป็น ถ้าเป็นแฟนตัวยง Wattpad หรือชอบดูซีรีส์วัยรุ่นฟินๆ ก็ลองเปิดดูเป็นเพื่อนคลายเบื่อได้ แต่ถ้าอยากได้หนังโรแมนซ์ที่ให้ทั้งอารมณ์และความลึกจริงๆ ก็ผ่านเรื่องนี้ไปได้เลย ถ้าเคยดูแล้วรู้สึกยังไง มาแลกเปลี่ยนกันในคอมเมนต์ได้เลย!

ชื่อภาษาไทย: รักนะ รักฉัน
ประเภท: โรแมนซ์, ดราม่า, วัยรุ่น
วันที่ออกฉาย: 13 กุมภาพันธ์ 2569
นักแสดงนำ: Mia Jenkins, Pepe Barroso Silva, Luca Melucci, Andrea Guo, Michelangelo Vizzini
ผู้กำกับ: Roger Kumble
ดูได้ที่: Prime Video

รักนะ รักฉัน สามเส้าคลาสสิก ไม่มีอะไรใหม่

โครงเรื่อง - 4.2

การแสดง - 5.5

โปรดักชัน - 6.8

ความบันเทิง - 5

ความคุ้มค่าในการรับชม - 4.5

5.2

Love Me, Love Me (2026) เป็นหนังโรแมนซ์วัยรุ่นที่ดัดแปลงจากนิยาย Wattpad อิตาลีที่มียอดอ่านกว่า 24 ล้านครั้ง เล่าเรื่องของจูนที่ต้องเลือกระหว่างหนุ่มดีกับหนุ่มพัง ท่ามกลางฉากหลังเมืองมิลาน หนังดูได้สบายแต่ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ในใจ นักแสดงพยายามทำเต็มที่แต่บทที่เขียนมาให้ทำงานไม่ได้ ถ้าชอบแนว My Fault หรือ Maxton Hall อาจพอทนดูได้ แต่ถ้าหวังอะไรมากกว่าสามเส้าแบบมาตรฐาน ก็อาจผิดหวัง

User Rating: Be the first one !