รีวิวซีรีส์เกาหลี

[รีวิว-เรื่องย่อ] ซาราห์ เริ่ดลวงโลก | The Art of Sarah (2026)

  • The Art of Sarah เป็นซีรีส์เกาหลีแนวสืบสวนลึกลับจาก Netflix 8 ตอนจบ ที่เล่าเรื่องผู้หญิงที่ปลอมตัวตนเพื่อก้าวเข้าสู่โลกหรูหรา แต่กลับกลายเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรม
  • การแสดงของ ชินแฮซอน ในบท Sarah Kim มีหลายเลเยอร์และน่าจับตา แต่บทซีรีส์กลับหมกมุ่นกับการหลอกผู้ชมมากจนลืมสร้างความลึกให้ตัวละคร
  • ซีรีส์พยายามวิพากษ์โลกแบรนด์หรูและความหลอกลวงของชนชั้นสูง แต่คอมเมนทารีที่นำเสนอกลับตื้นเขินไม่ต่างจากชีวิตเปลือกนอกของตัวละครในเรื่อง
  • ฉากสอบสวนระหว่าง Sarah กับนักสืบพัคมูกยอง ซึ่งควรเป็นไฮไลท์ กลับจืดชืดเพราะไดอะล็อกที่จงใจสงบนิ่งจนหมดแรงดึงดูด

เคยสงสัยไหมว่าถ้าผู้หญิงคนหนึ่งสร้างตัวตนปลอมจนขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุดของวงการแบรนด์หรู แล้วจู่ ๆ ก็ถูกพบเป็นศพ ใครจะเป็นคนไขปริศนานี้? The Art of Sarah (2026) หรือชื่อไทย ซาราห์ เริ่ดลวงโลก คือซีรีส์เกาหลีแนว มิสเตอรีทริลเลอร์ จาก Netflix ที่หยิบเอาคำถามนี้มาปั่นหัวคนดูตลอด 8 ตอน ด้วยฝีมือของผู้กำกับ คิมจินมิน (Kim Jin-min) เจ้าของผลงานดังอย่าง My Name และ Extracurricular ร่วมกับนักเขียนบท ชูซงยอน (Chu Song-yeon) แต่คำถามสำคัญกลับไม่ใช่ “ซาราห์ตัวจริงเป็นใคร” แต่เป็น “ทำไมเราถึงไม่ได้ตื่นเต้นกับคำตอบเท่าที่ควร?”

เรื่องเริ่มจากการค้นพบศพของ Sarah Kim ผู้จัดการแบรนด์หรูระดับภูมิภาคของ Boudoir แบรนด์สุดเอ็กซ์คลูซีฟที่ขายให้เฉพาะกลุ่มคนรวยท็อป 0.1% เท่านั้น ศพถูกพบในท่อระบายน้ำกลางกรุงโซล พร้อมกระเป๋าสั่งทำพิเศษที่ไม่มีใครขโมยไป นักสืบ พัคมูกยอง แสดงโดย อีจุนฮยอก (Lee Jun-hyuk) ได้รับมอบหมายให้สืบคดีนี้ แต่ยิ่งขุดลึกลงไป เขาก็ยิ่งพบว่าผู้หญิงที่ชื่อ Sarah Kim อาจไม่เคยมีตัวตนอยู่จริงเลย

ทุกคนที่ถูกสอบปากคำต่างเล่าเรื่องราวของ Sarah ในเวอร์ชันที่แตกต่างกันสิ้นเชิง ตั้งแต่ จองยอจิน (พัคโบกยอง) CEO ของ Nox ที่เป็นเพื่อนสนิทคนเดียวของ Sarah ไปจนถึง อูฮโยอึน (จองดาบิน) ลูกน้องที่เห็นอีกด้านของเธอ และ ชเวแชอู (แพจงอก) ประธานห้าง Samwol ผู้เป็นสังคมไฮโซตัวแม่ ทุกคำให้การกลับทำให้ภาพของ Sarah พร่าเลือนมากขึ้นเรื่อย ๆ แทนที่จะชัดเจนขึ้น

The Art of Sarah (2026) #1

หลังจากที่ Netflix โชว์ผลงานเจ๋ง ๆ อย่าง Kohrra ซีซั่น 2 และ How to Get to Heaven From Belfast มาก่อนหน้า หลายคนอาจหวังว่า The Art of Sarah จะเป็นแฮตทริกที่ทำให้แนว ซีรีส์สืบสวน กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง แต่สายฟ้าไม่ได้ฟาดลงที่เดิมสามครั้ง ซีรีส์เรื่องนี้หมกมุ่นอยู่กับการชื่นชมตัวเองมากจนลืมทำให้คนดูสนุกไปด้วย เป้าหมายเดียวของมันมีแค่การทำให้คนดูงง ด้วยการเล่นกับตัวตนของ Sarah หรือพูดให้ตรงกว่านั้น ด้วยการถามซ้ำ ๆ ว่า “Sarah ตัวจริงเป็นใคร?”

ปัญหาตรง ๆ เลยซีรีส์ไม่เคยทำให้เราสงสัยจริง ๆ ว่าเรากำลังดู Sarah ตัวจริงหรือตัวปลอม การแยกของจริงจากของปลอมทำได้ไม่ยาก ฉากที่ ชินแฮซอน ในบท Sarah สารภาพต่อหน้านักสืบมูกยองว่าเธอเป็นคนอื่น ฟังดูช็อกแป๊บเดียว แต่สุดท้ายกลับเป็นแค่คลิฟฮังเกอร์เพื่อให้คนดูกดตอนต่อ ไม่ได้มีน้ำหนักอะไรมากไปกว่านั้น

ไอเดียหลักของซีรีส์ไม่ได้แย่ การพาเราเข้าไปในโลกของ ความหรูหราและสถานะทางสังคม ของจริงกับของปลอม The Art of Sarah พยายามเปิดโปงความว่างเปล่าที่ซ่อนอยู่หลังฉากหน้าที่แวววาว และจะส่องกระจกให้คนธรรมดาที่ตกเป็นเหยื่อของโฆษณาและ PR แต่คอมเมนทารีนี้กลับตื้นเขินพอ ๆ กับชีวิตที่เน้นแต่เปลือกนอกของตัวละครในเรื่อง

ชเวแชอู ตัวละครของแพจงอก ที่เป็นประธานห้างสรรพสินค้า Samwol กลายเป็นแค่การิเคเจอร์ของมาดามไฮโซหัวสูง ดูปุ๊บก็ปัดทิ้งได้ทันที ส่วนตัวละครอย่างจองยอจิน CEO ของ Nox หรือแม้แต่เจ้าหนี้นอกระบบที่ต้องปลูกถ่ายไต (จองจินยอง) ก็ถูกให้นิสัยและปัญหาแค่พอดีกับที่จะเป็นฟันเฟืองในกลไกพล็อต คิมจินมินและชูซงยอนไม่ลงแรงสร้างมิติภายในและภายนอกให้ตัวละครเลย หุ่นเชิดบนจอเหล่านี้ไม่มีประวัติ ไม่มีครอบครัว ไม่มีเพื่อน ไม่มีงานอดิเรก ไม่มีอิทธิพลจากภายนอก ไม่ว่าจะเป็นการเมืองหรือสังคม แม้แต่บทสนทนาเรื่อยเปล่าก็ไม่ได้รับอนุญาตให้ทะลุกำแพงของบทที่ปิดแน่นหนา ไม่มีใครคุยเรื่องเพลง เรื่องหนัง เรื่องอาหาร วัฒนธรรม หรือการเมือง ทุกคนพูดถึงแต่กระเป๋าแบรนด์เนม ราวกับไม่มีอะไรอื่นบนโลก

The Art of Sarah (2026) #2

The Art of Sarah โฟกัสไปที่ชนชั้นนำแบบจ้องตาเดียวจนไม่เคยทำให้เราเชื่อได้ว่ากระเป๋าราคาแพงพวกนี้มีผลกระทบต่ออารมณ์ของสาธารณชนจริง ๆ เราเห็นแค่โพสต์โซเชียลมีเดียทั่ว ๆ ไปกับคิวยาว ๆ หน้าร้านที่ดูเหมือนภาพ Stock ไม่แปลกที่คนดูจะสนใจการแย่งชิงอำนาจในองค์กรน้อยลง แล้วหันไปตั้งคำถามแทนว่าทำไมผู้หญิงเหล่านี้ถึงหมกมุ่นกับสินค้าที่ดูไร้ความหมายสำหรับทุกคนยกเว้นพวกเธอเอง สินค้าที่ทำให้พวกเธอกลายเป็นทั้งผู้ขายและผู้บริโภคไปพร้อมกัน

สุดท้ายแล้ว เรื่องราวเรื่องของจริงของปลอมทั้งหมดมีหน้าที่แค่เป็นบันไดสู่ฉากสอบสวนที่ Sarah ปะทะกับมูกยอง แต่แม้แต่ตรงนั้นซีรีส์ก็ทำไม่สำเร็จ แทนที่จะทำให้เรานั่งตัวตรงลุ้นระทึก กลับกล่อมเราจนง่วงด้วยบทสนทนาที่เอ่ยออกมาอย่างเคร่งขรึม จงใจยั้งจังหวะจนรู้สึกเหมือน ชินแฮซอน กับ อีจุนฮยอก กำลังซ้อมละคร ไม่ใช่กำลังเดิมพันชีวิต ถ้าซีรีส์นึกว่าคนจริง ๆ คุยกันแบบนี้ ไม่ต้องไปฆ่าใครก็ได้ แค่นั่งฟังก็ตายเพราะเบื่อไปก่อนแล้ว

แม้บทจะไม่เอื้ออำนวยเท่าที่ควร แต่ต้องยอมรับว่า ชินแฮซอน (Shin Hae-sun) ทุ่มสุดตัวกับบท Sarah Kim เธอสลับหน้ากากตัวละครได้หลายเลเยอร์ จากหญิงมั่นใจไร้ที่ติสู่คนที่ถูกรุกไล่จนมุม ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้เห็นว่าเธอมีฝีมือแสดงที่ยอดเยี่ยม ใครที่เคยดูเธอใน Mr. Queen หรือ See You in My 19th Life จะรู้ดีว่าเธอเก่งขนาดไหน ส่วน อีจุนฮยอก ในบทนักสืบมูกยอง แสดงได้สมบทบาทนักสืบเย็นชาที่พยายามแกะรอย แต่เคมีระหว่างสองคนใน ฉากสอบสวน กลับถูกบทกดไว้จนไม่ได้ระเบิดพลังออกมาเต็มที่ ทั้งที่นี่เป็นครั้งแรกในรอบเกือบ 10 ปีที่ทั้งสองได้กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งหลังจากซีรีส์ Stranger (2017)

นักแสดงสมทบอย่าง พัคโบกยอง (จาก Squid Game), คิมแจวอน, จองดาบิน ต่างทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี แต่น่าเสียดายที่บทไม่ให้พื้นที่พวกเขามากพอจะโชว์ฝีมือจริง ๆ

ในแง่ภาพ ซีรีส์ถ่ายทอดโลกของ แบรนด์หรูหราและไฮโซโซล ได้สวยงาม เสื้อผ้า โลเคชั่น และงานถ่ายภาพของ จูซองริม ช่วยสร้างบรรยากาศที่ดูแพงและมีสไตล์ ดนตรีประกอบก็ทำหน้าที่ได้ดีในการรักษาความตึงเครียด แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เปลือกนอก มันอยู่ที่แก่น ซีรีส์มีหน้าตาดีแต่ขาดเนื้อหาที่จะรั้งคนดูไว้ได้ เหมือนกระเป๋าแบรนด์เนมที่ดูดีแต่ข้างในว่างเปล่า ซึ่งอาจเป็นอุปมาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับซีรีส์เรื่องนี้

The Art of Sarah ไม่ใช่ซีรีส์แย่สุด ๆ แต่มันน่าผิดหวังเมื่อเทียบกับศักยภาพที่มี นักแสดงระดับแม่เหล็ก ผู้กำกับมีฝีมือ แต่บทที่หลงวนอยู่กับ การหลอกลวงตัวตน โดยไม่สร้างมิติให้ตัวละครหรือโลกที่พวกเขาอยู่ ทำให้ซีรีส์กลายเป็นแค่ปริศนาที่ไม่น่าตื่นเต้นพอจะไขเอง สำหรับคอซีรีส์แนวสืบสวน Netflix ที่กำลังมองหาเรื่องใหม่ ๆ อาจจะลองดูแล้วตัดสินใจเอง แต่ถ้าถามว่าเป็นซีรีส์ระดับ must-watch ไหม คำตอบตรง ๆ ยังไม่ถึง ลองดูแล้วมาแชร์ความเห็นกันในคอมเมนต์ว่ารู้สึกยังไงกับตัวตนที่แท้จริงของ Sarah Kim อย่าลืมแชร์รีวิวนี้ให้คนรู้จักที่ชอบ ซีรีส์เกาหลีแนวดราม่าลึกลับ ได้เลย!

  • ชื่อเรื่องในภาษาไทย: ซาราห์ เริ่ดลวงโลก
  • ชื่อเดิม: 레이디 두아 (Lady Dua)
  • ประเภท: อาชญากรรม, ดราม่า, ลึกลับ, ระทึกขวัญ
  • วันที่ออกฉาย: 13 กุมภาพันธ์ 2569
  • นักแสดงนำ: ชินแฮซอน (Shin Hae-sun), อีจุนฮยอก (Lee Jun-hyuk), พัคโบกยอง (Park Bo-kyung), คิมแจวอน (Kim Jae-won), จองดาบิน (Jung Da-bin), แพจงอก (Bae Jong-ok)
  • ผู้กำกับ: คิมจินมิน (Kim Jin-min)
  • ผู้เขียนบท: ชูซงยอน (Chu Song-yeon)
  • จำนวนตอน: 8 ตอนจบ
  • เรตติ้ง IMDb: 7.8/10
  • ช่องทางการดูในประเทศไทย: Netflix

The Art of Sarah สวยหรูแต่กลวง เหมือนกระเป๋าแบรนด์ปลอม

โครงเรื่อง - 4.5
การแสดง - 7
โปรดักชัน - 7.2
ความบันเทิง - 4
ความคุ้มค่าในการรับชม - 4.8

5.5

The Art of Sarah มีแนวคิดน่าสนใจเรื่องตัวตนปลอมในโลกแบรนด์หรู แต่บทซีรีส์กลับหมกมุ่นกับการหลอกคนดูมากจนลืมสร้างตัวละครที่มีเลือดเนื้อ ฉากสอบสวนที่ควรเป็นหัวใจของเรื่องกลับจืดชืด แม้ชินแฮซอนจะแสดงได้ดีในหลายเลเยอร์ แต่บทไม่เปิดพื้นที่ให้เธอหรือนักแสดงคนอื่นได้เปล่งประกายเต็มที่ งานโปรดักชันสวยงาม แต่เนื้อในตื้นเขิน ซีรีส์ที่เกือบจะดีแต่ขาดสิ่งสำคัญที่สุดไป

User Rating: Be the first one !

กดเพื่ออ่านต่อ

PhiRa W.

เป็นนักเขียนอิสระที่หลงใหลในสื่อบันเทิงทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ ซีรีส์ วาไรตี้ และสารคดี ผมชอบที่จะวิเคราะห์และถอดรหัสเนื้อหาเหล่านั้นออกมาในรูปแบบของรีวิวที่เข้าใจง่ายและสนุกสนาน เพื่อแบ่งปันมุมมองและประสบการณ์ให้กับผู้อ่าน

บทความที่เกี่ยวข้อง

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

Back to top button