นิทานอีสป

นิทานอีสป : มดกับนกพิราบ (The Ant & the Dove)

มดกับนกพิราบ

มดตัวหนึ่งเดินไปหาน้ำกินที่หนองน้ำ มันรีบกินน้ำอย่างกระหายจนไม่ทันระมัดระวังตัวพลาดตกลงไปในน้ำจนใกล้จะจม บังเอิญนกเขาที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้เหนือหนองน้ำเห็นเข้าพอดี มันจึงรีบจิกขั้วใบไม้ให้ร่วงลงไปในน้ำใกล้ ๆ กับตัวมด เจ้ามดเห็นเช่นนั้นก็รีบไต่ขึ้นไปบนใบไม้ และลอยมาถึงฝั่งได้อย่างปลอดภัย ขณะที่มดกำลังจะกล่าวขอบคุณนกเขา มันก็เหลือบไปเห็นนายพรานกำลังเลงธนูไปที่นกเขา มันรีบเดินเข้าไปกัดเท้าของนายพรานอย่างแรง นายพรานร้องด้วยความเจ็บปวด นกเขาจึงรู้ตัวและบินหนีไปได้ทัน

The Ant & the Dove

A Dove saw an Ant fall into a brook. The Ant struggled in vain to reach the bank, and in pity, the Dove dropped a blade of straw close beside it. Clinging to the straw like a shipwrecked sailor to a broken spar, the Ant floated safely to shore.

Soon after, the Ant saw a man getting ready to kill the Dove with a stone. But just as he cast the stone, the Ant stung him in the heel, so that the pain made him miss his aim, and the startled Dove flew to safety in a distant wood.

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

คนดีต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณ

A kindness is never wasted.

Tags

บทความที่เกี่ยวข้อง