นิทานอีสป

นิทานอีสป : เด็กชายกับฝูงกบ (The Boys & the Frogs)

เด็กชายกับฝูงกบ

ณ สนามหญ้าแห่งหนึ่ง เด็กชายคนหนึ่งวิ่งเล่นผ่านมาเห็นฝูงกบอาศัยอยู่ในบ่อน้ำ เขาจึงเกิดนึกสนุกหยิบเอาก้อนหินมาปาใส่ฝูงกบเล่น เขาจะหัวเราะชอบใจทุกครั้งที่ปาก้อนหินโดนกบ ระหว่างที่เขากำลังสนุกอยู่กับการปาหินนั้น กบตัวหนึ่งทนไม่ได้ที่เห็นเพื่อนของมันต้องตายไปทีละตัว โดยที่เด็กชายคนนั้นไม่รู้สึกอะไรเลย มันจึงพูดขึ้นมาว่า “เจ้าเด็กซน เลิกเล่นสนุกได้แล้ว รู้ไหมว่าความสนุกของเจ้า มันทำให้พวกข้าต้องตายไปเป็นจำนวนมากแค่ไหน”

The Boys & the Frogs

Some Boys were playing one day at the edge of a pond in which lived a family of Frogs. The Boys amused themselves by throwing stones into the pond so as to make them skip on top of the water.

The stones were flying thick and fast and the Boys were enjoying themselves very much; but the poor Frogs in the pond were trembling with fear.

At last one of the Frogs, the oldest and bravest, put his head out of the water, and said, “Oh, please, dear children, stop your cruel play! Though it may be fun for you, it means death to us!”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

ไม่ควรมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น

Always stop to think whether your fun may not be the cause of another’s unhappiness.

Tags

บทความที่เกี่ยวข้อง