นิทานอีสป

นิทานอีสป : เม่นกับงู (The Porcupine & the Snakes)

เม่นกับงู

เม่นน่าสงสารตัวหนึ่งเดินเร่ร่อนหาที่อยู่อาศัย จนมาพบพวกงูใจดีให้อยู่ร่วมด้วยในรัง ต่อมาไม่นาน พวกงูต่างมีบาดแผลเต็มตัว เพราะถูกขนแหลมที่เม่นสลัดทิ้งทิ่มตำ พวกงูจึงขอร้องแกมบังคับเม่นว่า “เจ้าช่วยออกไปหาที่อยู่ใหม่เถอะนะ พวกข้าทนอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว” เม่นก้ทำทีนิ่งเฉยพูดขึ้นว่า “ข้าก้อยู่ที่นี่ก็สุขสบายดีอยู่แล้วใครได้รับความเดือดร้อนก้ไปหาที่อยุ่ใหม่เสียสิ”

The Porcupine & the Snakes

A Porcupine was looking for a good home. At last he found a little sheltered cave, where lived a family of Snakes. He asked them to let him share the cave with them, and the Snakes kindly consented.

The Snakes soon wished they had not given him permission to stay. His sharp quills pricked them at every turn, and at last they politely asked him to leave.

“I am very well satisfied, thank you,” said the Porcupine. “I intend to stay right here.” And with that, he politely escorted the Snakes out of doors. And to save their skins, the Snakes had to look for another home.

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

คนเห็นแก่ตัวย่อมไม่รู้จักบุญคุณและไม่คำนึงถึงความเดือดร้อนของผู้อื่น

Give a finger and lose a hand.

Tags

บทความที่เกี่ยวข้อง